Arqueixal, o mellor queixo ecolóxico de España

Recentemente o Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación fixo públicos os gañadores do concurso Mellores Queixos Españois no que, coma sempre, os de San Simón arrasaron na categoría de queixos de pasta prensa de leite de vaca. Pero a gran novidade desta edición, no referido a Galicia, foi o primeiro premio acadado pola queixería Arqueixal no apartado de queixos de produción ecolóxica.

https://www.mapya.es/ca/alimentacion/pags/premios/quesos/galardonados_quesos.htm

Aqueixal non é primeiriza nesto dos premios aos seus queixos, xa que en 2001, na primeira edición do concurso convocado polo ministerio, acadou o primeiro premio no apartado de queixos de pasta branda de vaca, segundo explica o responsable da queixería Xosé Lois Carrera.

A firma é unha pequena empresa familiar emprazada na localidade lucense de Palas de Rei, que elabora queixo e iogur e envasa leite en botella de cristal. Tódolos produtos de Arqueixal son elaborados con leite ecolóxico, de aí o premio acadado. “É un queixo de produción ecolóxica, con leite que procede de vacas que pastan en prados sen abonos, pesticidas nin herbicidas químicos, sen antibióticos nos animais nin alimentos de procedencia transxénica. A partir desa maneira prima elaboramos o queixo de maneira totalmente artesanal e tradicional, con sal mariña sen refinar, callo animal”, di Xosé Lois Carrera.

Tódolos produtos elaborados por Arqueixal están incluídos no consello regulador da Agricultura Ecolóxica de Galicia e, no caso dos queixos, tamén na denominación de orixe Arzúa-Ulloa.

A queixería produce fundamentalmente queixos de Arzúa-Ulloa de pasta branda, que é o máis común entre os comercializados nesta denominación de orixe, pero tamén fan o denominado “queixo de nabiza”. Probablemente foi esta a primeira queixería da denominación de orixe que elaborou este queixo curado, recuperando unha ancestral costume dos labregos da zona. “O nome xurde dos costumes ancestrais porque era o que se facía no inverno, na época dos nabos, de novembro a marzo aproximadamente, cunhas condicións óptimas para madurar queixos que se podían gardar para o verán. Cando chegaba abril estaban case curadiños e podíanse gardar nun lugar fresco. No verán, ao non ter frío, había que consumilo fresco, non se podía conservar. Pero tíñase o queixo da nabiza, curado, que era de mellor calidade e podíase levar á malla ou aos traballos do campo”, indica Carrera, quen afirma que “Na actualidade segue a producirse principalmente na época dos nabos, cunha maduración mínima de catro meses, resultando un queixo máis prensado, máis salgado e máis maduro”.

Malia a calidade deste queixo curado, polo momento non é fácil de atopar fóra das feiras e mercados que se celebran na zona de produción. Xosé Lois Carrera recoñece esta situación: “Somo conscientes de que non facemos todo o que o mercado podería demandar, xa que so o facemos por encargo e quen o quere ten que agardar por el tres meses”.

 

proxecto fiare galiza