Permacultura

O planeta Terra que habitamos é finito pero o modelo económico dos países denominados desenvolvidos e en perpetuo crecemento, no que se desenvolve o 20% da poboación mundial, pretende ser infinito. Isto levounos á actual crise de insostenibilidad global co consecuente perigo para a supervivencia da vida no noso planeta.
O concepto de "desenvolvemento sustentable" elaborado no Informe Bruntdland e popularizado no Cume da Terra de en 1992 é unha definición consensuada que provén dunha correlación de forzas entre forzas productivistas e ecoloxistas. A pesar de representar unha inflexión positiva na reflexión sobre a finitud do planeta, este concepto séguese baseando na dogma do crecemento e non fixa ningunha prioridade entre o económico, o social e o ambiental. Dito doutra maneira: confunde fins e medios e resultou ser presa fácil para as forzas políticas e mercantís dominantes. Por tanto, parece imprescindible que o concepto de "desenvolvemento sustentable" pase a unha segunda fase da súa existencia.

Para lograr esta meta, é dicir un desenvolvemento tanto humano como sustentable, exponse a idea dun decrecimiento selectivo e xusto. Sen dogmatismos, trátase de alentar a través de vías unicamente democráticas o decrecimiento onde resulta necesario e o crecemento onde é posible e desexable. O termo "decrecimiento", polo seu impacto e o seu significado semántico, resulta moito máis difícil de fagocitar como ocorreu co termo "desenvolvemento sustentable" e, como lembra Serge Latouche, principal teórico do decrecimiento en Francia-, ten como obxecto primordial marcar fortemente o abandono do insensato obxectivo do crecemento polo crecemento.

Un sistema de deseño que serve para crear ambientes humanos sustentables e cuxos principios imitan a interrelación, biodiversidade e patróns que rexen os ecosistemas é a Permacultura.

A palabra permacultura foi acuñada en Australia a mediados da década dos setenta, cando o seu creador, David Holmgren, presentouna como proxecto de tese da súa carreira de ciencias biolóxicas ao seu titor Bill Mollison, quen desde entón se dedicou a difundila polo mundo enteiro.

A palabra integra tres conceptos: agro, cultura e permanencia.
Dado que ningunha cultura sobrevive por moito tempo sen unha base agrocultural sustentable e unha ética do uso da terra, a permacultura está enfocada á creación de sistemas a pequena ou gran escala que son ecoloxicamente correspondentes e economicamente viables, sistemas que provén para as súas propias necesidades, que non explotan a outros nin contaminan e que son sustentables a longo prazo. Os seres humanos, as súas estruturas e a súa organización, son o centro destes deseños, por iso é polo que é agricultura permanente-cultura permanente-permacultura.

A permacultura baséase na observación dos sistemas naturais, combina as características de plantas e animais coas características da súa contorna, adecuándoas ás condicións climatolóxicas do sitio en particular co fin de producir un sistema que apoie e promova a vida tanto nas cidades como no campo utilizando para iso a menor área posible. Aproveita tanto a sabedoría contida nos sistemas tradicionais de casas e granxas antigas como o coñecemento científico moderno e a tecnoloxía.
é un sistema por medio do cal podemos existir neste planeta utilizando a enerxía que del naturalmente emana, aproveitando os alimentos e recursos naturais que nos brinda en abundancia, sen necesidade de recorrer á destrución da vida.
Todas as técnicas de conservación e restauración da terra son xa ben coñecidas, o que non é tan evidente é que cada un de nós podemos achegar a nosa parte de maneira eficaz e cun impacto moi positivo no noso ao redor.

Na charla proxectada para a próxima semana, falarase dos principios éticos, os principios de actitude e os principios de deseño empregados dende a Permacultura
Tentaremos aplicar estes principios ao funcionamento da cooperativa.

 

proxecto fiare galiza